Oppervlaktewater en drinkwater

De kwaliteit van het Nederlandse oppervlaktewater wordt nauwkeurig gemonitord door de 21 waterschappen voor de regionale wateren en door Rijkswaterstaat voor de grote wateren. Daartoe heeft iedere waterbeheerder een uitgebreid netwerk van bemonsteringspunten, die veelal maandelijks worden bemonsterd. Veldwerk en laboratoriumanalyses leiden vervolgens tot toetsingen aan normen. De uitkomsten bepalen de kwaliteit van het water: goed, matig of slecht. Waren voorheen de normen vastgelegd in Nederlandse richtlijnen en wetten, sinds 2000 is de Europese Kaderrichtlijn Water basis voor monitoring, toetsing en beoordeling. De ecologische toestand van het water staat daarbij centraal. Voor ons drinkwater waken en zorgen de tien waterleidingbedrijven. Ook zij doen uitgebreid onderzoek naar de kwaliteit van hun waterbronnen en treffen passende maatregelen (met diverse zuiveringsstappen) om garant te staan voor een goede drinkwaterkwaliteit. Bron van dit drinkwater (leidingwater) in ons land is merendeels grondwater (60 %), aangevuld met zo'n 40 % oppervlaktewater.

Rapportering en beheer

Op de sites van zowel de waterschappen ( www.waterschappen.nl ) als van de waterleidingbedrijven ( www.vewin.nl ) is uitgebreide informatie te vinden over de waterkwaliteit. Dat betreft fysisch-chemisch, hydrobiologisch en bacteriologisch onderzoek, waarbij het gaat om stoffen en (micro)organismen in het water. Ook waterkwaliteitsrapportages, beheerplannen, lopende projecten ter verbetering van waterkwaliteit en watersystemen, beheer en onderhoud zijn er te vinden. Samenwerking, belangenbehartiging en gemeenschappelijk onderzoek vindt plaats in de koepelorganisaties van de Unie van Waterschappen (oppervlaktewater) enerzijds en de Vewin (drinkwater) anderzijds.

Veel kennis en bekendheid

Over waterkwaliteit valt heel veel te zeggen en te schrijven. Relevantie van waterkwaliteit voor natuur en milieu, voor ons allen is niet langer beperkt voor de burelen van deskundigen. Neonicotinoïden, glyfosaat, stikstof, pfas, micro- en nanoplastics en nog veel meer namen verschijnen met enige regelmaat in de publieke media. Hierover later meer.